Παράξενες μέρες. Αυτές ήταν οι πρώτες λέξεις που μου ήρθαν στο μυαλό όταν ξεκίνησα να γράψω αυτό το editorial. Με εμμονή και συνέπεια η επικαιρότητα επανελάμβανε τον εαυτό της, όλο τον Σεπτέμβριο. Διαρκώς αυξανόμενα κρούσματα κορωναϊού, σχολεία κλειστά λόγω κρουσμάτων, σχολεία κλειστά λόγω καταλήψεων. Και όλα αυτά με φόντο την κλιμακούμενη ένταση στα ελληνοτουρκικά.

Τα ημερήσια κρούσματα για χθες 1η Οκτώβρη ήταν 411, συνολικά 140 σχολεία και τμήματα έχουν αναστείλει την λειτουργία τους λόγω κορωναϊού, ενώ περισσότερα από 700 σχολεία τελούν υπό κατάληψη. Τέλος, χθες αργά το βράδυ στην Σύνοδο Κορυφής στις Βρυξέλλες, υπογράφηκε το τελικό κείμενο συμπερασμάτων για Τουρκία, Ανατολική Μεσόγειο και Λευκορωσία. Τα επί του πρακτέου πολιτικά συμπεράσματα, προσεχώς.

Σε διεθνές επίπεδο, στις ΗΠΑ και στην τελική ευθεία της πιο ανιαρής προεκλογικής καμπάνιας από καταβολής της Αμερικανικής Δημοκρατίας, ο Trump νοσεί από κορωναϊό, –karma is a bitch-,  ενώ ο Αντιπρόεδρος Mike Pence, η Πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων Nancy Pelosi και ο Υπουργός Εξωτερικών Mike Pompeo, όλοι με σειρά διαδοχής, εξετάζουν τα σενάρια μιας –δύσκολης- επόμενης μέρας.

Τέλος, ένας –ακόμα- πόλεμος μεταξύ Αρμένιων και Αζέρων  ξέσπασε στο πολύπαθο Ναγκόρνο Καραμπάχ, με την ιστορία να επαναλαμβάνεται.

Επιστρέφοντας στα καθ’ ημάς, αμηχανία, νομίζω, είναι η επιεικέστερη λέξη που μπορεί να χαρακτηρίσει την στάση της κυβέρνησης απέναντι σε όλα τα μέτωπα που έχει ανοιχτά αυτή τη στιγμή. Γιατί, τι άλλο μπορεί να νιώθεις, εκτός από αμηχανία, ίσως και λίγη ντροπή, όταν η υπουργός παιδείας εξαγγέλλει ότι τα παιδιά που συμμετέχουν στις καταλήψεις θα αποκλειστούν από την τηλε –εκπαίδευση; Στην Σύνοδο Κορυφής, από την άλλη, το πρώτο κείμενο συμπερασμάτων πάρθηκε πίσω, ήρθε ένα δεύτερο, προέκυψε ένα τρίτο, συγκερασμός των προηγουμένων, με γενικές διατυπώσεις για το τι αναμένει η ΕΕ να πράξει η Τουρκία, αλλά χωρίς σαφή διατύπωση για το τι προτίθεται να κάνει η ΕΕ σε περίπτωση μη συμμόρφωσης της γείτονος.

Μόλις χθες, ένας καινούργιος μήνας ξεκίνησε κι εγώ θα ήθελα το πρώτο μου editorial να είναι ευχάριστο, αισιόδοξο, πιο ανάλαφρο. Η επικαιρότητα, ύπαρξη αυτόνομη και παρουσία σαρωτική, δεν καταλαβαίνει από φθινοπωρινούς ρομαντισμούς, φυσικά. Ζούμε παράξενες και δύσκολες μέρες. Κρατείστε, έστω και κάτω από τη μάσκα, ένα χαμόγελο για το τέλος της μέρας.

Κατερίνα Δεβεζιάδου – Chief Editor @Progka.com

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here