Της Κατερίνας Δεβεζιάδου, Editor-in-Chief@Progka.com

Επάξια συνεχίζοντας το έργο του προκατόχου του Κωστή Χατζηδάκη, ο νυν υπουργός Περιβάλλοντος Κώστας Σκρέκας ετοιμάζεται να πάρει μία κομβικής σημασίας για το περιβάλλον απόφαση, θεσπίζοντας εισιτήριο για τον Όλυμπο!

Στα σκαριά βρίσκεται σχέδιο υπουργικής απόφασης,  η οποία προβλέπει τη θέσπιση εισιτηρίου για τους επισκέπτες του Ολύμπου. Το αντίτιμο του εισιτηρίου θα είναι 6 ευρώ κατ’ άτομο και θα είναι ημερήσιας διάρκειας. Αντίστοιχες προβλέψεις υπάρχουν για εισιτήρια ΙΧ, ενώ παρέχεται και η δυνατότητα για την έκδοση ενός ετήσιου πάσου, με κόστος 12 και 40 ευρώ αντίστοιχα.

Σε σχετικό άρθρο της Καθημερινής φιλοξενείται η άποψη της Ελληνικής Ομοσπονδίας Ορειβασίας – Αναρρίχησης, η οποία διατυπώνεται μέσω του προέδρου της κ. Νίκου Κοντού. Παραθέτουμε:

«Στον Όλυμπο τι θα προσφέρει το έσοδο από το εισιτήριο; Μέχρι σήμερα τους καθαρισμούς και τη συντήρηση των μονοπατιών την κάνουν τα μέλη μας. Κατά τη γνώμη μας, πρέπει κατ’ αρχήν το υπουργείο να ζητήσει και τη δική μας άποψη, μιας και η Ομοσπονδία διαχειρίζεται δύο καταφύγια στο βουνό. Όσον αφορά το εισιτήριο, εκτιμώ ότι θα πρέπει να είναι μικρότερο, να αφορά την είσοδο ανεξαρτήτως ημερών, να διασφαλιστεί ότι θα διατεθεί για την προστατευόμενη περιοχή και να αντιστοιχεί σε συγκεκριμένες ανταποδοτικές δράσεις».

Απολύτως λογικά ακούγονται όλα αυτά, με την προϋπόθεση βέβαια, ότι κάποιος έχει συμφωνήσει επί  της αρχής, εν προκειμένω, ότι η θέσπιση εισιτηρίου στον Όλυμπο είναι μια σοφή επιλογή. Είναι όμως;

ΑΛΠΕΙΣ, ΦΑΡΑΓΓΙΑ ΚΑΙ ΞΑΠΛΩΣΤΡΕΣ

Όχι, δεν είναι βέβαια παγκόσμια πρωτοτυπία η εν λόγω απόφαση. Στις Άλπεις, για παράδειγμα, υπάρχει εισιτήριο, κοστίζει 3 ευρώ, αλλά το αγοράζεις για να μπεις. Και να μείνεις, να αναρριχηθείς, να περιπλανηθείς, όσες μέρες θες. Η εκδοχή του ελληνικού Υπουργείου Περιβάλλοντος αντιμετωπίζει προφανώς τον Όλυμπο σαν ξενοδοχείο: 6 ευρώ κατ’ άτομο για κάθε ημέρα παραμονής. Περιλαμβάνει και πρωινό, Υπουργέ;

Η συγκεκριμένη απόφαση, που θυμίζουμε, είναι ακόμα υπό εξέταση, δεν αποτελεί ούτε καν ελληνική πρωτοτυπία, μια που υπάρχει εισιτήριο για τους επισκέπτες του Φαραγγιού της Σαμαριάς, ήδη από το 1990. Σύμφωνα με στοιχεία της Διεύθυνσης Δασών Χανίων, που έχει την ευθύνη της διαχείρισής του, το φαράγγι δέχεται ετησίως περί τις 150.000 επισκέπτες και έχει έσοδα περίπου 700.000 ευρώ

Κι εδώ ξεκινάει ένα υπέροχο γαϊτανάκι δήμων, φορέων και οργανισμών, όλοι πρωταγωνιστές στο έργο «Όχι, εγώ θα διαχειριστώ καλύτερα τα λεφτά».

Οι δήμοι θεωρούν πως έχουν τα μέσα και τις υποδομές να απορροφήσουν επιτυχώς τα έσοδα και να τα επιστρέψουν στις τοπικές κοινωνίες με τη μορφή των λεγόμενων ανταποδοτικών έργων. Από την άλλη όμως, δεν είναι λίγες οι φορές που τα χρήματα σπαταλώνται από την τοπική αυτοδιοίκηση, ενώ τελικά οι ουσιαστικές ανάγκες των ίδιων των αξιοθεάτων που αποτελούν και την ουσιαστική πηγή εσόδων στην προκειμένη περίπτωση, παραγκωνίζονται και αγνοούνται από τους δήμους. Έτσι τη σκυτάλη στον αγώνα για τις εισπράξεις από τα εισιτήρια παίρνουν οι φορείς που κατά περίπτωση έχουν συσταθεί για τη διαχείριση του όποιου αξιοθέατου. Αυτοί έχουν άμεση εποπτεία και επομένως σφαιρική αντίληψη των αναγκών και των ελλείψεων. Αλλά – δεν έχουν μέσα και υποδομές..  Κι έτσι, έρχονται ξανά οι δήμοι στο τεραίν, στο τέλος της γραφής το φαράγγι ή βουνοκορφή με εισιτήριο είναι μέσα στα δικά τους γεωγραφικά όρια.

Ας πάρουμε για παράδειγμα το Φαράγγι της Σαμαριάς. Παραθέτουμε την τοποθέτηση της κας Μαρίας Κοζυράκη, συντονίστριας της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Κρήτης, όπως περιέχεται στο άρθρο της Καθημερινής. «Τα έσοδα αποδίδονται στο Πράσινο Ταμείο. Το 30% αυτών επιστρέφεται σε τέσσερις δήμους (Σφακίων, Πλατανιά, Χανίων και Καντάνου-Σελίνου) για την πραγματοποίηση ανταποδοτικών έργων –κάτι που, κατά τη γνώμη μου, δεν έχει λογική, αφού οι δήμοι επωφελούνται με πολλούς τρόπους οικονομικά από τη Σαμαριά–, ωστόσο δεν υπάρχει κανένας έλεγχος επ’ αυτού. Αντίθετα έχουμε δει πολλές φορές να χρησιμοποιούνται οι πόροι αυτοί για εκδηλώσεις, για την προβολή των δήμων και άλλες άσχετες με το φαράγγι υποθέσεις. Επιπλέον, το Πράσινο Ταμείο δίνει ετησίως ένα ποσό ειδικά για τη Σαμαριά, για συντήρηση μονοπατιών, καθαριότητα και άρση καταπτώσεων βράχων. Τα χρήματα όμως είναι πολύ λιγότερα από το υπόλοιπο 70% των εισπράξεων και έρχονται με μεγάλη καθυστέρηση, για παράδειγμα φέτος ήρθαν τον Μάιο. Αν τα έσοδα έμεναν στην υπηρεσία, τότε θα μπορούσαμε να κάνουμε “θαύματα” με έναν σωστό προγραμματισμό».

Αν και έψαξα αρκετά, δεν κατάφερα να βρω πότε ακριβώς άνοιξε στην Αττική η πρώτη οργανωμένη παραλία με εισιτήριο. Όπως το φαντάζομαι,  κάποια στιγμή, κάποιος αετονύχης ιδιώτης ήρθε σε κάποιου είδους συμφωνία με το Κράτος και έκανε δικό του αυτό που χρόνια αργότερα, και τελικά μάλλον αργά, σε ένα νομοσχέδιο που «θα έβαζε-υποτίθεται- τα πράγματα στη θέση τους ,  κυρίως σε ό, τι αφορά τις αυθαίρετες κατασκευές και κάθε είδους παρεμβάσεις στο παράκτιο μέτωπο – ο νομοθέτης θα περιέγραφε ως αιγιαλό.

Για να φτάσουμε σήμερα να κάνουμε κράτηση ξαπλώστρας – φευ, όχι μόνο στην Ψαρού – μα μέχρι το Κανάλι στον Πόρο.

Προφανώς και υπάρχει ειδοποιός διαφορά ανάμεσα στις -λεγόμενες-ιδιωτικές-παραλίες και το εισιτήριο στον Όλυμπο: τις παραλίες τις εκμεταλλεύονται ιδιώτες, το εισιτήριο στον Όλυμπο θα καταβάλλεται στην ουσία στο Ελληνικό Δημόσιο.

Από την άλλη, βέβαια, θα υπάρχουν πάντα Μπάμπηδες -τηλεπαπαγαλάκια, νυν βουλευτές- που θεωρούν πως το νερό, ένα κατ’ εξοχήν δημόσιο αγαθό, είναι πολύ φθηνό στην Ελλάδα, και κατά την άποψη τους, δεν θα’ πρεπε, όπως και Χατζηδάκηδες που θα οραματίζονται σε επίπεδο ονείρωξης την εκχώρηση της ενέργειας σε ιδιώτες.

ΕΠΙΜΥΘΙΟΝ

Στην ΕΙΡΗΝΗ του Αριστοφάνη, ο κεντρικός ήρωας Τρυγαίος, απηυδισμένος από τον Πελοποννησιακό πόλεμο, φτάνει καβάλα σε ένα τεράστιο σκαθάρι στον Όλυμπο, προκειμένου να συναντήσει τον Δία και να του ζητήσει να παρέμβει, για να σταματήσει αυτό το κακό. Όμως «οι θεοί είναι φευγάτοι», και βρίσκει μόνο τον Ερμή, που κι αυτός ετοιμάζεται για αναχώρηση.

Σε μια σύγχρονη ανάγνωση του έργου, ο σκηνοθέτης θα μπορούσε να βάλει τον Ερμή να ζητήσει από τον Τρυγαίο να του δείξει το εισιτήριο του για τον Όλυμπο και να τον επιπλήξει, γιατί προφανώς ο Τρυγαίος δεν θα έχει πληρώσει τα 6 ευρώ. Σε αυτό το σημείο, ο σκηνοθέτης θα έπρεπε να θυμίσει στο κοινό πως ο Ερμής, εκτός από αγγελιαφόρος των θεών και προστάτης των ταξιδιωτών και των εμπόρων, ήταν και προστάτης των κλεφτών.

Καλή σας μέρα.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here